Veronica trekt de stekker uit CQC.

Vaarwel, u zult gemist worden, wonderbaby van de Nederlandse TV.

Media Les 1: Probeer vooral grappig te doen over het nieuws, dat werkt altijd. Iedereen vindt dat leuk!

“Ik denk dat we erin geslaagd zijn steeds iets beter te worden”, vertelde Beau van Erven Dorens nog aan de vooravond van het tweede seizoen.

Klote dit, Beau. Als jullie nog iets langer hadden mogen doorgaan, had het programma misschien wel het NOS journaal als koning van de vaderlandse humor kunnen onttronen!

CQC kampte vanaf het begin met tegenvallende kijkcijfers. Maar dat zegt toch niks?

Media Les 2: Probeer altijd iets vol te houden. Koste wat kost.

Alles komt goed. Wat is de praktijk toch bijzonder leerzaam.

Vijf jaar na de rest van de kudde, welteverstaan. Heuse reclames zijn ervoor gemaakt. Mag ik even lachen?

Wat een aanfluiting, die Volkskrant. Nee, zij deden niet mee met die hype. Tabloid, bah, dat is voor gratis kranten die als pleepapier worden gebruikt. Niet meegaan met de stroom, maar nadenken.

Wat heeft dit nadenken (a.k.a. brainstormen a.k.a. filosoferen a.k.a. gebrek aan visie) Broertjes opgeleverd?

Nog meer onzin. Want mensen, waar is de V gebleven in dit verhaal? De V. Nee echt, de V. Een wonderprojectje van genie Broertjes en de spindocters van de linkse kerk. Het kindje dat de nrc.next omver moest blazen. Jarenlang deden ze er onderzoek naar, wat die ‘jeugd van tegenwoordig’ nu eigenlijk wilde. De V. Ja, de V. Op tabloid welteverstaan.

De V was alleen te bang het pashokje uit te komen, dus opa de Volkskrant gaat nu zelf al een strakke broek aantrekken. Een broek van vijf jaar geleden welteverstaan.

De grootste grap moet nog komen. Voor wie dacht dat opa misschien laat was, maar zich uiteindelijk toch nog aan de tijdsgeest overgaf: wederom nee.

Een grote krant drukken is gewoon te duur. Kut socialisten.

Het volgende bericht verscheen vandaag op mijn scherm: Politie gebruikt twitter in Veendam.

Goh, hippe shizzle, denk je dan. Gaat de politie dus ook twitteren.

@luckyluke ff donut vreten, dan gaan we blikken knallen met die dikke desert

Neen. Het is voor onderzoek, naar brandstichting. Nadat de Groningse politie, en dat zijn me ook hipsters, al zeer effectief youtube hadden gebruikt -hun video werd wel 125.000 keer bekeken-, moet deze squad hebben gedacht: dat kunnen wij sneller, hippen, toffer, flexer. Beter.

Hoe denken ze dat dit werkt? Dat de pyromaan in kwestie per ongeluk twittert:

@politieveendam Net weggefietst met jerrycan onder arm. Onderweg naar Julianalaan 23.

Komop zeg.

Neen. Het is voor tips enzo. Alleen, voegen de dienders er aan toe, kijk uit met vertrouwelijke informatie. Op het internet schijnt namelijk alles open en bloot te staan (ik had er persoonlijk nog nooit van gehoord).

Waar wacht je nog op? Stuur die sheriff van Veendam een direct message.

Dinsdag 16 maart, zes dagen na haar vermissing, wordt het stoffelijk overschot van Milly gevonden in de tuin van een buurman. De buurman blijkt in het dagelijks leven een politieagent. Zo’n plot had zelfs James Cameron niet kunnen verzinnen. Niet lang daarna legt de verdachte een bekentenis af.

De dader is gepakt en de zaak is opgelost. Voor Milly en haar ouders zegt dat natuurlijk niks. Milly zag haar leven op gewelddadige wijze aan een einde komen en haar ouders zijn hun lieve dochter kwijt. Maar voor de samenleving is er met de arrestatie en bekentenis een einde gekomen aan de zaak.

De media horen natuurlijk niet bij de samenleving. Nee, zij staan ver boven de samenleving. Vandaar dat zij nog even doorgaan met deze “Buurman-Gate”. Want als je je buurman die bij de politie werkt al niet kunt vertrouwen, wie dan nog wel?! Tijd om los te gaan.

Andere journalisten en televisiepersoonlijkheden kiezen een andere route. Namelijk: allemaal leuk en aardig zo’n gepakte dader, maar we willen wel iemand zelf aan de schandpaal nagelen. Had de politie niet veel sneller moeten handelen? Had Milly nog geleefd dan?

Met dat idee had Matthijs van Nieuwkerk Jaap Jongbloed en een moeder wiens kind ook door een buurtgenoot was omgebracht, uitgenodigd. Bekijk de video hier.

Jongbloed laat weten dat de politie misschien wat traag heeft opgetreden. Van Nieuwkerk ruikt zijn kans en vraagt op bekende wijze “zeg dat eens iets sterker”. Maar Jongbloed doet dat tot ergernis van DWDD-presentator niet.

Dan maar het harde werk. Gewoon jouw mening in de mond leggen van je gast. Je moet het maar kunnen, Matthijs verdient er tonnen mee. “Wat jij eigenlijk zegt is dat de politie daar niet capabel genoeg was.” “Nee, dat zeg ik niet”, antwoordt Jongbloed. Toch geeft Van Nieuwkerk niet op. Op een gegeven moment impliceert hij zelfs dat de politie hun moordende collega de hand boven het hoofd heeft gehouden. “Nee, ze waren fatsoenlijk”, besluit Jongbloed.

Na zes minuten met Jongbloed gepraat te hebben, komt dan eindelijk de moeder aan bod. Elf jaar geleden maakte zij dezelfde hel door. Nu mocht ze wederom kijken naar het journaal van toen en, nog belangrijker, Van Nieuwkerks theorie bevestigen dat de politie had moeten leren van destijds gemaakte fouten en Milly nog had kunnen redden. En dat deed de moeder. Ze hadden gelijk bij die pedo moeten binnenvallen, vertelt ze met gebroken stem aan de beste presentator van Nederland.

Ze is aangedaan. Logisch. Haar dochter is er niet meer. Al elf jaar niet meer. En nu zegt een of andere verschillige Vara-kloot dat die moord voorkomen had kunnen worden en dat dat bij deze moord ook zo is. De politie leert niets blijkbaar, concludeert Van Nieuwkerk. Wat volgt is een stilte. Alsof de moeder realiseert dat ze geen gast is, maar een figurant in de Matthijs van Nieuwkerk Show.

Jongbloed voelt de emotie van de moeder en wil daar op ingaan, maar de sterpresentator onderbreekt hem wederom op zeer kundige wijze en switcht terug naar zijn theorie. “Je zegt eigenlijk dat het bromsnorren zijn.” Jongbloed zucht. Hij had net zo goed ruzie met zijn vrouw kunnen maken. Hetzelfde ja/nee gezeik, maar aan het eind tenminste de kans op seks.

Seks kreeg hij inderdaad niet van Matthijs. Wel een hand. Dat is meer dan de moeder. Haar trauma was weer naar boven gehaald, maar een hand van Van Nieuwkerk zat er niet in. Matthijs, zeg jij daarom niet gewoon: “Dom wicht. Waarom zit je zo depressief en nietszeggend aan mijn tafel? Het enige wat ik vraag is een goede one liner. Een traantje wellicht. Een top 10 van emoties gerangschikt op jaar. Maar zelfs dat kon je niet. Nou dan schud ik jouw hand niet hoor.”

Dat bedoel je toch?

Zeg jij niet gewoon: “Als het mij lukt om de politie de schuld te geven, kunnen wij nog zeker tien avonden doorlullen met Felix Rottenberg, Maurice de Hond, wat hotemetoten van de politie, Felix Rottenberg, Maurice de Hond, Felix Rottenberg. Lekker keuvelen over de top 10 van politieblunders. Al dan niet echt. Wat filmpjes van Youtube. En gewoon lekker doorzeuren over iets waar ik geen fuck van begrijp.”

Dat zeg je toch?

Nee, laat me je onderbreken, dat bedoelde je wel.

-

Mohammed is journalist in het land van de kaaskoppen. Hij omschrijft zichzelf als ‘rechts’.

Enfin, deze Toby heeft een blog geschreven voor de Daily Telegraph over onze Geert. Je weet wel, Wilders.

Alleen schijnt de Toadmeister niet helemaal te weten wie onze Geert is en waar hij voor staat. De winst van Geertje is namelijk een overwinning voor de vrijheid van meningsuiting.

Nu denk je, ach, één debiele Brit die in de propaganda-molen van de Freedom Party (Free, free, free!) is gevallen. Welnee, in de commentsection knallen de fascisten er flink op los. Was de Toadmeister nog een slecht geinformeerde debiel, de reaguurdertjes weten het maar al te goed.  “Muslims breed like rats and make a fuss. Best to get rid of this annoyance.”

Goed om te zien dat wij niet het enige land zijn waar het virus heerst. Durf ik me toch weer ergens te vertonen.

Doe gerust mee aan de discussie op de site. Enkele Nederlanders hebben al geprobeerd uit te leggen dat de situatie anders ligt. Zij waren uiteraard moslims, aldus de fascisten. Overigens mag je ook lekker fascistisch gaan doen. Het is natuurlijk wel erg hip.

Ik heb ondertussen andere angsten. De tijden worden saaier. Straks is alles nog zwart-wit.

Oh, en vergeet de toadmeister niet even verrot te schelden via twitter. Omdat het kan.

Het plebs. Hou maar op. Die weten niets. Ze lezen de Showbizpagina van hun tweedehands gratis krantje en kijken ’s avonds naar Geer & Goor. Nee, die hebben echt niet door hoe geweldig journalisten zijn.

Een journalist is een echte wereldverbeteraar. (Het alter ego van Superman is niet voor niets een journalist.) Zij gebruiken hun vak om de wereld om hen heen beter te maken.

Rijdt een werkloze gek met zijn Suzuki Swift in op een mensenmassa? Dan is de journalist ter plekke om de bebloede dode lichamen van de slachtoffers zo mooi mogelijk op de gevoelige plaat of het kladblok vast te leggen. Als er niemand kijkt, is er misschien tijd om een knuffel naast een lijk te leggen. Dat geeft altijd zo’n mooi contrast.

De ramp in Haïti? Nog voordat er ook maar een hulpverlener is gearriveerd, zijn de journalisten er al om via een live verbinding de verse lijken uw woonkamer in te zenden. En om er schande van te spreken wanneer de hulpverlening niet helemaal vlekkeloos verloopt.

(Dat dit te maken kan hebben met een karavaan collega’s die vervoer inpikt om zo snel mogelijk ter plaatse te zijn, wordt voor het gemak even vergeten. Of vergeten, nou ja, in de juiste context geplaatst.)

De journalist legt de vinger op de zere plek, waarna deze zere plek geneest en het slachtoffer huppelend door de bloemen het goede leven tegemoet gaat. Ya gotta love ‘em. Neem de Britse journalisten/commandoteam van ITN dat in 1992 bewijs vond van (concentratie)‘kampen’ in voormalig Joegoslavië.

‘Kampen’ zonder hekken, zonder kampcommandant, zonder agressieve soldaten, maar wel  met één uitgemergelde vluchteling. Een blanke!. (Tien jaar later bleek uit onderzoek van een Servische journalist dat de uitgemergelde man destijds anorexia had.)

Toen de wereld in 1992 geconfronteerd werd met deze gruwelijke beelden van een hongerige blanke man (MAN!! nota bene) werd er direct….in 1995 actie ondernomen door middel van bombardementen op Servië.

Waarna er geen dode meer…ik bedoel, het nog vier jaar bommen regende, waarna er uiteindelijk ongeveer een einde, nou ja, semi-einde kwam aan de oorlog. Dankzij het team van ITN dat het ‘kamp’ ontdekte en deze ‘war crime’ onder de aandacht bracht van het wereldwijde grachtengordelpubliek.

God zij geprezen dat hij de journalist op deze aardbol heeft gezet. Zien zij een gevaar dan grijpen ze in. Eén man was wat dat betreft een regelrechte topper. Hij zag een groot gevaar voor de wereld. En hij wist dat als hij zijn stukjes op een bepaalde manier wist te knippen en plakken, het hele volk dat ook zo zou zien. En dan zou iedereen gered zijn. Daar zeg je toch geen ‘nee’ tegen?

En dat deed het Duitse volk dan ook niet. Journalist Joseph Goebbels wist zeker dat de joden het grote gevaar voor de samenleving vormden. Bewijs? Hij voelde dat zo. En daarom wisten hij en Adolf Hitler het zeker. En dankzij prachtige journalistieke producties vond de rest dat ook.

De journalist redt de wereld. Zo is hij. Dat doet hij. Hij ziet, oordeelt en…verkloot de wereld als hij de waarheid inruilt voor wat hij denkt dat het beste is voor die wereld.

-

Mohammed is journalist in het land van de kaaskoppen. Hij omschrijft zichzelf als ‘rechts’.

Sterker nog, het was alsof hij de touwtjes in handen had. Alsof hij, elk willekeurig moment, bij elk willekeurig programma, op het punt stond in de camera te kijken en ons te zeggen: Goedenavond. Welkom, bij Balk. en Ende.

Met verbazing heb ik gekeken naar de manier waarop de collega’s van de TV zijn omgegaan met de kwestie JP. Waar alle andere politici in een debat werden geplaatst, of toch minstens aan een tafel met andere mensen, zat JP als een ware schoolmeester eenzaam achter zijn bureau, om beurten verschillende deugnietjes ontvangend (Andries, Thijs, Paul, Jeroen enzovoorts).

Meester Jan Peter nam hun kinderachtige vraagjes (en die van de rest van de blagen) in ontvangst en legde ze uit dat de wereld toch echt veel complexer is dan zij denken. Vertwijfeld bleven de jongens achter, wat wist de meester veel! Ze hadden er alleen niets van begrepen, maar dat was uiteraard hun fout. Hij lachte ze vrolijk toe.

Nee, Balkenende werd geen strobreed in de weg gelegd, hij kon de show presenteren zoals hij wilde. Dat deed hij dan ook van harte. Voornamelijk door een oneindig doek van vaagheid op te trekken, overlopend van woorden die duizelden en vermoeiden.

Niemand begreep er iets van, behalve JP. Die dat dan ook vaak wist te benadrukken met een herhaaldelijk “Ik begrijp u heel goed.” Maar de zaak ligt complexer, nee zo eenvoudig kun je dat niet zeggen, ik moet denken aan het landsbelang. Landsbelang. Landsbelang. Landsbelang.

Je landsbelang loopt over van eigenbelang, JP. Je moet eens worden aangepakt. Ga eens in debat, wordt eens gedwongen klare taal te spreken. Ik kon het niet aanzien, waarom zijn ze zo soft voor jou, JP?

Maar voor nu krijg je de credits, je hebt de show weergaloos gepresenteerd.

IK begrijp je volkomen. Die blagen begrijpen er ook niets van.

Ik was er even niet. Het mag eigenlijk niet, ik weet het. Een Media Devil zijn is geen werk, het is een manier van leven. Maar vakantie, media-geheelonthouding, het voelde goed. U en ik kunnen best zonder die onzin.

Goed, wat heb ik zoal gemist?

Kramergate? En dan bedoel ik niet die waardeloze race zelf, maar het totale uitmelken van het geheel in de media. Wie had er niet iets over te zeggen?

Daarnaast: heel Nederland (Ja Mart, heel Nederland) zag het gebeuren en toch zag heel twitterend Nederland (Ja Femke, is het niet fantastisch?) zich genoodzaakt er nog eens over te berichten en zich te ontpoppen tot een leger gewapend met moppen van Albert Verlinde.

Schei toch uit.

Nee, dan de grootste hoeren op de TV van de afgelopen week. Onze Haagse vrinden. Zo proberen ze zich drie jaar lang achter elk excuus te verbergen, zo staan ze met een koffer vol goede bedoelingen in uw woonkamer.

Ja, de TV is de komende tijd hun beste maatje. Het liefst gaan ze daarbij uiteraard programma’s af zonder enige inhoudelijke relevantie. Ze komen niet voor de pittige vragen, maar voor de leuke tijden. Wat een gezellige vent, die Mark (of Wouter of Alexander of Jack of…wacht eens…)

Jazeker, er ontbreekt iemand. Beste mensen, waar was Maxime Verhagen? Het hele zooitje kwam met hun verhaaltjes naar voren, kreeg hier en daar een vraag te verwerken, maar ons Maxime was nergens te bekennen. Wordt de aanstichter van het alles even uit de wind gehouden?

Slimme zet waarschijnlijk, ik ben alweer vergeten waar het nou ook alweer allemaal over ging. Als ik het goed heb onthouden stuurde hij rode Wouter de verkeerde baan in, terwijl die juist de snelste tijd reed.

Over een storm in een glas water gesproken, CNN had weer wat leuks. Je kon live meemaken hoe een tsunami Hawaii ‘binnenkwam’. Met geweldige Paint-skills (en dan heb ik het over Paint-Paint, niet over een hippe versie van tekenen) werd er van alles op digitale borden tevoorschijn getoverd; er stond ons allen toch weer een rampje te wachten zeg!

Helaas, de tsunami maakte het niet waar. Het door hetzelfde CNN opgeblazen Chili-gebeuren was ook al zo’n flop. Zware aardbeving? Check. Instabiele bebouwing? Hmm. Zielige mensen die op straat elkaar gaan afmaken voor een kartonnen doos? Oke klote, hier zit dus geen verhaal in.

Tot slot, de komende week beloofd nu al veel goeds. Niet alleen zijn de Olympische Winterspelen, en daarmee een overdosis Mart Smeets, voorbij, maar ook heeft één van de grootste artiesten aller tijden  zich aan het prachtige fenomeen 3D gewaagd.

That’s one small step for Jan, one giant leap for mankind.

Wat is DeWereldDraaitDoor toch een aanfluiting. Wat is Matthijs van Nieuwkerk toch een aanfluiting.

“Interview” met Job Cohen. De “journalist” speelt de rol van ‘ras-Amsterdammer’, want ‘dat is hij’.

Op kinderachtige wijze maakt de presentator (aanhalingstekens niet noodzakelijk) zijn punt. De Olympische Spelen naar Amsterdam halen is een belachelijk plan, Job. Maak eerst die Noord/Zuidlijn maar eens af, Job.

Waar, misschien. Dat is niet relevant.

Het gaat om die belachelijke houding van je, Matthijs. En dat debiele lachje erbij, Matthijs. Dat je op schaamteloze wijze zit te roepen als een kleuter, Matthijs.

En vooral, Matthijs, dat je jezelf daarna zo tof vindt. Je kunt nog beter een dansje gaan doen in de uitzending. Wacht, dat heb je al gedaan (vanaf 3:20).

Maar het wordt (nog steeds) bekeken, dat programma. En hij schijnt (nog steeds) populair te zijn, die gladjakker.

Ik weet genoeg.

Welnu, de definitie vraagt om enige verruiming. De grootste digipesters zijn de heren en dames met grote waffels en nog grotere ego’s (ja, jullie).

Uiteraard gingen de heren en dames van “De Media” anno 2010 te werk via narcistisch bolwerk numero uno: twitter. Onder de beschermende vleugels van het blauwe vogeltje sloegen zij moordlustig toe.

Wat was het geval? Toby Young, die van dat boek, die weer een verschrikkelijke film met Simon Pegg en Kirsten Dunst tot gevolg had, schreef een blog voor de Daily Telegraph.

Het blog schoot een stel andere ‘journalisten’ blijkbaar in het verkeerde keelgat, waarna zij de wereld verrijkten met enkele gezellige uitspraken.

Lees hier een column van Young in The Spectator over het gebeurde, waaraan hij ook de uitspraken van zijn collega’s heeft toegevoegd.

Young stelt zich enigzins aan, maar het is inderdaad een vrij kansloos gegeven die geheel in de lijn van Twitter past, waar iedereen krampachtig probeert geestig te zijn met zijn tweets. Helemaal in het geval van ‘de bekende namen’, die zo ook nog eens hopen oneindig ge-retweet te worden door hun schaapachtige volgelingen.

Sowieso lijkt op het web  ‘Publish and be damned’ nogal een understatement. Eén ieder die weleens een blog of column op een site heeft geplaatst, is ooit  slachtoffer geworden van het volwassen gedrag van ‘het publiek’.

(En wie publiceert met een journalistiek publiek begeeft zich helemaal in een slangenkuil. Elke kop boven het maaiveld wordt genadeloos afgehakt.)

Young geeft echter toe dat hij last had van Ego Surfing, hij zocht zijn eigen naam op het web. Ook zoiets. Al is het natuurlijk wel handig om te kijken welke dingen van het net moeten worden gehaald.

Zoals deze foto van vrind Toby zelf:

Lijkt mij persoonlijk eigenlijk wel een reden om iemand digitaal te stenigen. Sla hier uw slag.